روکش دندان: کاربرد، جنس و مراقبت

روکش دندان چیست

روکش، ترمیم سفارشی است که بخش دیده‌شده دندان آماده‌شده را می‌پوشاند یا روی اباتمنت ایمپلنت ثابت می‌شود. در نقص بزرگ، ترک، سایش شدید یا نبود بافت کافی برای پرکردگی، شکل، تماس و توزیع نیروی جویدن را بازمی‌گرداند. روکش دندان را مصون نمی‌کند؛ پوسیدگی لبه و خطرهای ریشه و پریودنتال همچنان ممکن‌اند. سرامیک، زیرکونیا، فلز-سرامیک یا آلیاژ بر اساس محل، ضخامت، بایت و زیبایی انتخاب می‌شود.

کار روکش در بریج

در بریج سنتی، روکش‌های پایه دو طرف فاصله به دندان مصنوعی میانی متصل‌اند. دندان‌های پایه برگشت‌ناپذیر تراش و پالپ، ریشه، پریودنتال و توان تحمل نیروی اضافه آن‌ها بررسی می‌شود. اگر همسایه‌ها سالم باشند، مقایسه با ایمپلنت یا پروتز متحرک مهم است. بریج چسبی و ایمپلنتی نیز وجود دارد و همیشه به دو روکش کلاسیک روی دندان طبیعی نیاز نیست.

چرا روکش لازم می‌شود

از کاربردها می‌توان به از دست‌رفتن زیاد بافت بر اثر پوسیدگی یا شکست، حفاظت بعضی کاسپ‌های ضعیف، بازسازی سایش شدید، پایه بریج و تکمیل ایمپلنت اشاره کرد. دندان خلفی عصب‌کشی‌شده با خطر شکست بیشتر غالباً روکش می‌خواهد، اما قانون خودکار برای همه دندان‌ها نیست. در نقص کوچک، پرکردگی، اینله یا آنله بافت بیشتری حفظ می‌کند. تصمیم بر اساس قابلیت ترمیم و پیش‌آگهی است نه فقط ظاهر.

مراحل دریافت روکش

ابتدا پوسیدگی و عفونت فعال درمان و کفایت بافت بررسی می‌شود؛ گاهی بازسازی کور لازم است. با بی‌حسی موضعی دندان تراش، اسکن یا قالب و رنگ انتخاب می‌شود. در روش لابراتوار روکش موقت گذاشته و سپس روکش نهایی از نظر لبه، تماس، رنگ و بایت بررسی و سمان می‌شود؛ CAD/CAM گاهی همان روز است. درد پایدار، بلندی بایت، لقی یا تورم پس از کار نیاز به معاینه دارد.

پرسش‌های متداول